WILd WoRld DoctoR'S

WILd WoRld DoctoR'S

بیماری پلوروپنومونی واگیردار گاوان
نویسنده : DR.liOn - ساعت ٥:٢٢ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٦ امرداد ۱۳۸٩
 

C.B.P.P
CONTAGIOUS BOVINE PLEURO PNEUMONIA

ویژگیهای عمومی بیماری CBPP

C.B.P.P یک تهدید جدی برای تولیدات دامی در قسمت پائین دست صحرای آفریقا و پاره ای کشورهای آسیایی است. مانع جدی توسعه و افزایش گله هاست. بهنگامی که در یک منطقه جدید گسترش می یابد. زیانهای اولیه در مشغله چوپانی و دامداری می تواند بسیار سنگین باشد و ریشه کنی آن بسیار مشکل و کنترل آن مستلزم هزینه های سرسام آور است. C.B.P.P از بیماریهای بسیار مهم عفونی و واگیر دار در بین بیماریهای مهم عفونی گاو و بوفالوی آبی است. حیوانات مبتلا ، بعلت ضایعات ریوی دارای اشکال تنفسی بوده، وضعیت سلامتی خود را از دست داده و تعدادی تلف می شوند. گاوها در تمام سنین مستعد هستند و لیکن در گوساله های جوان عفونت مفاصل بیشتر توسعه می یابد. بسیاری از گاوها علائم بیماری را علیرغم آلوده بودن نشان نمی دهند و پس از گذراندن دوران ملایم بیماری بسرعت بهبود حاصل می کنند ، در حالی که می توانند بمدت دو سال ناقل بیماری بوده و ممکن است عامل انتقال عفونت تا مدتهای مدیدی باشند.

علت بیماری :

بیماری C.B.P.P بوسیله میکروبی که میکوپلاسما میکوئیدس نامیده می شود ایجاد شده که حتی با میکروسکوپهای دقیق بسختی دیده می شود. اما رشد آن با کشت مواد آلوده به میکروب در آزمایشگاه قابل مشاهده است.

میزبانان طبیعی:

تمام انواع گاو (Both Bostaurus and Bosindicus) مستعد ابتلای به بیماری هستند . بوفالوهای اهلی معمولاً بیشتر مقاوم هستند. C.B.P.P در یاک آسیایی( گاو ابریشم ) و بیرون آمریکایی ( نوعی گاومیش) دیده می شود. اما بوفالوهای آفریقایی (Cincerus caffer) بز و گوسفند به این بیماری مقاوم هستند.

انتشار جغرافیایی :

C.B.P.P در آفریقا گسترش یافته و بنظر میرسد در پاره ای از کشورهای آسیایی و اروپایی حضور داشته باشد. در آفریقا در یک منطقه شمال صحرا از مدار راس السرطان تا مدار جدی ( صورت فلکی جدی ) و از اقیانوس آتلانتیک تا اقیانوس هند دیده می شود. عفونت بصورت آندمیک از راه گله های متحرک (چوپانی یا عشایری ) توسعه پیدا کرده به بیشتر مناطق غرب ، مرکز و شرق آفریقا یا آنگولا و نامیبیای شرقی در شمال آفریقا و در مناطق آلوده جدیدی در سالهای 1990 شامل بخش زیادی از اوگاندا ، قسمتی از کنیا ، منطقه Ituri جمهوری دموکراتیک کنگو و بخش اعظمی از تانزانیا بطور نگران کننده ای توسعه پیدا کرده است.

رواندا (1994) ، بوتسوانا (1995 اکنون پاک است) ، بروندی (1997) و زامبیا(1997) اخیراً مورد حمله مجدد بیماری بوده اند ، اما لسوتو ، مالادوی، موزامبیک ، آفریقای جنوبی ، سوازیلند و زیمبابوه کاملاً عاری از بیماری هستند.

در آسیا CBPP اخیراً از آسام هند ، بنگلادش و میانمار گزارش گردیده است . بروز موارد انفرادی در منطقه خاور میانه تشخیص داده شده است که به نظر می رسد بیشتر به علت حمل گاو از آفریقا ست.

CBPP در سال 1892 در آمریکا ریشه کن شده بود. در زیمبابوه 1904 در شمال آفریقا 1924 در استرالیا 1972 و جمهوری خلق چین در دهه 1980 بیماری پس از پاک سازی عملی در قرن نوزدهم در اروپا، مجدداً در پرتقال و اسپانیا به ترتیب در 1951 و 1957 ظهور پیدا کرد. شیوع بیماری در چند نوبت از شمال فرانسه گزارش شده است ، آخرین آن در سال 1984 گزارش دیده. در ایتالیا بیماری در سال 1990 ظهور مجدد یافته اما در سال 1993 پاک سازی گردید.

CBPP بصورت نامتغیر در اثر تماس با دام آلوده ، در یک گله ایجاد می شود. انتقال بطور مستقیم ، محیط بسته ، تکرار تماس بین حیوان سالم و آلوده در اطراقهای شبانه مشترک ، آبشخور مشترک ، میادین خرید و فروش دام ، چراگاه عمومی و محل های تجمع دام جهت واکسناسیون .

انتقال غیر مستقیم از طریق چراگاهها و آب شرب صورت گرفته و یا انتقال بوسیله اشخاص یا بسته های غذا که بنظر می رسد چندان مهم نباشد.

عوامل عفونی موثر در ذرات تنفسی و ادرار دام وجود داشته این عوامل بسرعت در گرما و محیط خشک از بین می روند. انتقال بوسیله هوا ظاهراً تا مسافت بالای 200 متر امکان پذیر است. با تجمع گاوها ، انتقال بیماری سهولت پیدا می کند بویژه بهنگام تراکم گاوها در یک اصطبل یا حمل آنها بوسیله قطار یا کامیون و بر روی پا ایستادن بطور دسته جمعی بیماری بیشتر شایع می شود. دامها با آلودگی مزمن و بدون نشانه در بقاء و انتشار بیماری نقش مهمی را ایفا می کنند. در این زمینه مخصوصاً گله های عشایری ممکن است بدلیل داشتن عفونت های مزمن شاخص باشند. فرار رمه دار از کانون یک بیماری با دامهای بظاهر سالم جزو عوامل انتشار بیماری بطور وسیع می باشند.


 
comment نظرات ()
 
اثر آمونیاک بر گوسفندان
نویسنده : DR.liOn - ساعت ٥:٢٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٦ امرداد ۱۳۸٩
 
• گاز آمونیاک بویژه برای عملکرد سیستم دفاعی گوساله در برابر پنومونی مضر است.
در یک منبع برای گوساله های شیری با عنوان "جایگاه تازه متولدین برای گوساله های شیری " کارت گوچ نیازهای محیطی برای گوساله ها پیش از از شیر گیری را به صورت زیر خلاصه کرده است:

1) محیط استراحت تمیز، خشک و راحت
2) تهویه کافی
3) دسترسی مناسب به غذا و آب
این مقاله با پیگیری چگونگی مدیریت در جایگاه گوساله برای رسیدن به این احتیاجات در معرض آمونیاک قرار گرفتن گوساله ها را بررسی می کند. اما قبل از بررسی این موضوع، اجازه دهید به این سئوال جواب دهیم که " چرا آمونیاک برای گوساله ها مضر است؟"


چرا گاز آمونیاک مضر است؟

چرا آمونیاک برای گوساله ها بد است؟ابتدا باید بدانیم گاز آمونیاک بخصوص برای سیستم دفاعی گوساله در نای خطرناک است. مژکها (انگشتان مویی) نای را می پوشانند. کار آنها هل دادن و خارج کردن مواد خارجی است که گوساله در زمان استنشاق به داخل نای برده است. راهی که توسط آن، در نهایت آشغالهایی که شامل پاتوژنها می باشند باعث عفونت در شش نمی شوند.
سیستم انتقالی مژکی، شامل بسیاری از این مژکهاست. هر کدام در یک الگوی زنشی ( ضربه ای) بالا آمده و به عقب بر می گردند. این الگوهای زنشی با هم هماهنگ می شوند و بصورت یک فعالیت موجی مشاهده می شود. بنابراین مژه ها از طریق فعالیت موجی خود هم مایعات و هم مواد جامد را بالا برده و از نای خارج می کنند. این روش می تواند یک راه دفاعی موثر در برابر عفونتهای تنفسی باشد.
اما اگر مهارکننده های مضر ظاهر شوند، سیستم می تواند شکست بخورد.
بعضی ویروسها بویژه، PI3 و BRSV مژه ها را نابود می کنند.حتی در غیاب این ویروسها، سطوح پایین گاز آمونیاک بطور مزمن، سیستم دفاعی را ضعیف می کند. این مسئله به پاتوژنها اجازه می دهد به بافتهای تنفسی داخلی وارد شوند. در حالتی که هم الگوی زنشی مژه ها بصورت انفرادی و هم فعالیت موجی موزون آنها ضعیف شده، سیستم انتقال مژه ای نمی تواند پاتوژنها را به اندازه کافی بالا برده و از نای خارج کند.


چرا آمونیاک برای گوساله ها بد است؟

برای قسمت دوم جواب، ابتدا باید به این سئوال پاسخ دهیم که "خطرات ایجاد کننده عفونت تنفسی برای گوساله ها چیست؟" دو فاکتور محیطی به طور حتم گوساله ها را در معرض باکتری های ایجاد کننده پنومونی قرار می دهند. فاکتور اول این است که گوساله در کنار مادر خود قرار بگیرد. گاوهای بالغ ذاتاً حامل فاکتورهای بیماریزا هستند. وقتی مادر گوساله خود را لیس می زند، از این طریق یک کار موثر برای تلقیح ویروسها، باکتریها و پارازیتها را انجام می دهد.
فاکتور محیطی دیگر این است که گوساله از طریق تراکم بالای گاوهای مجاور و یا از طریق وسایل گوساله زایی در معرض باکتریهای ایجاد کننده پنومونی قرار بگیرند. بنابراین، بعید است که حتی گوساله های تازه متولد شده باکتریهای ایجاد کننده پنومونی را نداشته باشند. این باکتریها بسیار رایج هستند که اغلب تصور می شود که آنها بعنوان ساکنین معمول قسمت بالایی دستگاه تنفسی گوساله بشمار می روند. به این دلایل، هر زمان که سیستم انتقال مژکی ضعیف باشد، گوساله ها در معرض ریسک بالایی از ابتلا به بیماریهای تنفسی قرار خواهند داشت.


چطور می توان در معرض آمونیاک بودن را کاهش داد؟

راه موثر برای کاهش در معرض آمونیاک قرار گرفتن، تولید نشدن این گاز است. اما در جایگاه گوساله، شرایط مثبت و مفیدی برای فعالیت میکروبها وجود دارد. اوره هم رطوبت و هم مواد مغذی را فراهم می‌کند. گوساله ها بستر را گرم نگه می دارند. و مواد بستر اغلب یک pH مطلوب را در محیط فراهم می‌سازند.
بنابراین چطور می توان پوسیدگی کود را کاهش دهیم؟ 1- شرایط خشک تر، میزان کمتر رشد باکتریایی و آزاد سازی آمونیاک را با عث می شود. 2- فراهم کردن مقدار کمتر اکسیژن برای باکتریها، میزان کمتر آزاد سازی گاز آمونیاک را باعث می شود. 3- کود ( مخلوط ادرار و مدفوع) روی پوست یک حیوان گرم، سریعتر آمونیاک تولید می کند، تمیز تر نگهداشتن گوساله، باعث کمتر شدن آزاد سازی آمونیاک می شود.


تمام این فاکتورها به بستر خشک تمیز اضافه می شوند. خشک به چه معنی است؟

زانوی خود را روی بستر بگذارید. اگر زانوی شما خیس شد، بستر به اندازه کافی برای کاهش تولید آمونیاک خشک نیست. مقدار کافی بستر، شرایط را خشک نگه می دارد. بر خورد اول علیه آمونیاک! مقدار کافی بستر شرایط بی‌هوازی (اکسیژن پایین) نامساعد برای رشد میکروبی فراهم می کند. برخورد دوم! مقدار کافی بستر گوساله های تمیز را بیشتر می کند. برخورد سوم! پاک کردن باکتریهای ایجاد کننده آمونیاک. همچنین، فراهم کردن گردش کافی هوا از طریق تهویه خوب به انتقال هوای پر از آمونیاک کمک خواهد کرد.


 
comment نظرات ()
 
بیماری استراک
نویسنده : DR.liOn - ساعت ٥:۱٧ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٦ امرداد ۱۳۸٩
 

بیماری استراک، بیماری گوسفندان بالغ است که ناشی از باکتری به نام کلستریدیوم پرفرنژانس تیپ c می باشد. این باکتری در خاک مناطق رامنی مارش انگلستان وجود دارد و اغلب گوسفندان منطقه را آلوده کرده است. وقوع بیماری در اوایل بهار می باشد. به دلیلی که هنوز ناشناخته است باکتری در شیردان و روده باریک تکثیر می یابد و توکسین بتا تولید می کند و باعث نکروز مخاط این نواحی می گرد علاﺋم درمانگاهی:
استراک بیماری حاد و کشنده ای است که تنها علامت آن مرگ ناگهانی است به همین دلیل علایم دیگری مشاهده نمی گردد. گاهی ممکن است قبل از مرگ درد ناحیه شکم و تشنج مشاهده گردد. اسهال یا اسهال خونی بندرت ظاهر می شود
علاﺋم کالبدگشایی:
در بعضی از موارد نشانه های توکسمی از قبیل جمع شدن مایع در حفره های صفاقی و سینه ای مشاهده می شود بدون اینکه علایم خاصی در دستگاه گوارش مشهود باشد. اغلب اوقات زخم مخاط و به دنبال آن کنده شدن اپی تلیوم و نهایتا" خونریزی اتفاق می افتد. توده ای از جرم در بافت نکروتیک مشاهده می گردد. همچنین در مایع صفاقی توکسین بتا ممکن است قابل بررسی باشد.
تشخیص:
شیوع این بیماری محدود به منطقه خاصی می باشد و تشخیص بیماری بر اساس بررسی ضایعات می باشد. همچنین تشخیص توکسین بتا در محتویات روده و اکسودای سروزی و نیز تعداد زیاد تیپ c کلستریدیوم پرفرنژانس در روده باریک با ارزش است.
درمان:

سرعت سیر بیماری هرگونه درمانی را غیر عملی می سازد.
پیشگیری و کنترل:
در مناطق آلوده از توکسوﺋید به منظور ایجاد ایمنی فعال استفاده می گردد.


 
comment نظرات ()
 
انا لله و انا الیه راجعون
نویسنده : DR.liOn - ساعت ٧:۳٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۸۸
 

سهم ما از این دنیا رنگ‌هایی است که با آن به ابدیت می‌پیوندیم،
با دریغ و اندوه بی پایان سوگ جان گداز استاد بی‌ دریغ دامپزشکی دکتر بهیار جلایی که دکترای دامپزشکی عمومی و تخصص بهداشت و بیماریهای آبزیان داشت عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات بود و مقالات فراوانی از ایشان به جای مانده است.
را به اطلاع دوستان و دامپزشکان عزیز میرسانم
و از خدای متعال برای ان مرحوم طلب امرزش و مغفرت میکنم
روانش شاد و یادش گرامی باد!


 
comment نظرات ()
 
واکسیناسیون در سگ
نویسنده : DR.liOn - ساعت ۳:٢٤ ‎ب.ظ روز جمعه ٩ بهمن ۱۳۸۸
 

(واکسن تزریقی) Biocan DHppi + LR  :
واکسن موثر بر علیه دیستمپر (CDV) – هپاتیت عفونی (CAV1) – لارنگوتراکئیت عفونی (CAV2) – هاری – لپتوسپیروز (Leptospira icterohaemrrhagia Leptospira canicola)
دستور مصرف:
- اولین واکسیناسیون در سگ ها 12 هفتگی (یا بالاتر)
- دومین واکسیناسیون 2 – 3 هفته بعد
- تکرار سالیانه
- واکسن لیوفیلیزه باید در مایع واکسن biocan رقیق شود.
- بلافاصله پس از رقیق کردن، باید واکسن مصرف شود
- 2 سی سی واکسن (بدون در نظر گرفتن سن و وزن) باید به صورت زیر جلدی تزریق شود.
موارد احتیاط: متعاقب واکسیناسیون حیوان دچار تب خواهد شد.
در حیوانات آبستن نباید مصرف شود و واکسیناسیون باید فقط در حیوانات سالم و بدون آلودگی انگلی و دارای تغذیه مناسب انجام شود.
تا 3 روز پس از واکسیناسیون حیوان نباید فعالیت زیاد داشته باشد.
واکسیناسیون حتما باید زیر نظر دکتر دامپزشک انجام شود.
شرایط نگهداری: در محیط خشک و خنک و در درجه حرارت 2-8 درجه سانتی گراد نگهداری شود.
در صورت عدم نگهداری در شرایط فوق، کیفیت واکسن تضمین نمی شود.
مدت نگهداری: 24 ماه پس از تولید

Duramune DA2LP+PV:
این واکسن حاوی ویروس زنده Canine distemper, Adenovirus type 2 , Parainfluenza , Parvovirus و باکتری کشته Leptospira (Bacterin) می باشد.
همچنین در این واکسن از جنتامایسین، تیمروزال و آمفوتریسین B به عنوان نگهدارنده استفاده شده است.
موارد مصرف: جهت واکسیناسیون سگهای سالم برای پیشگیری از بیماری های Infetions canine hepatits , Canine distemper ، بیماری های تنفسی حاصل از, Canoine parinfluenza, canine parvovirus Canine adenovirus type 2و Leptospira Canicola & Icterohaemorrhagiae
مقدار و روش مصرف: واکسن DA2LP+PV به صورت لیوفیلیزه می باشد که باید با رعایت شرایط بهداشتی با ویال حاوی باکترین لپتوسپیرا مخلوط شود؛ سپس یک میلی لیتر (برابر با یک دوز) را به صورت زیر جلدی (S.C) یا داخل عضلانی (IM) تزریق کنید.
برنامه واکسیناسیون: اولین نوبت واکسیناسیون باید در 6 هفتگی انجام شود تا به کمک ایمنی مادر، ایمنی فعال (active immunity) حاصل شود سپس توله سگ ها تا سن 16 هفتگی هر 2 – 3 هفته یکبار واکسینه شوند.
سگ هایی که تا سن 12 هفتگی واکسینه نشده اند باید بعد از دریافت نوبت اول، 2-3 هفته بعد واکسیناسیون نوبت دوم را نیز دریافت کنند.
ادامه واکسیناسیون نوبت دوم را نیز دریافت کنند.
ادامه واکسیناسیون برای سگ ها هر سال یک بار با یک دوز واکسن توصیه می گردد.
توجه: در صورت مشاهده شوک آنافیلاکتیک، جهت برطرف کردن علائم، از اپی نفرین اتفاده شود.
تمام ویال های خالی و محتویات باقی مانده سوزانده شود.
شرایط نگهداری: در دمای 2 – 7 درجه سانتی گراد و دور از نور نگهداری شود. از یخ زدگی محافظت شود.


  


 
comment نظرات ()
 
خصوصیات و ترکیب واکسن های مصرفی طیور
نویسنده : DR.liOn - ساعت ۳:۱۱ ‎ب.ظ روز جمعه ٩ بهمن ۱۳۸۸
 

1- واکسن بیماری مارک

در حال حاضر دو نوع واکسن مارک در ایران به مصرف می رسد :

الف-H.V.T vaccine : این نوع واکسن از هر پس ویروس بوقلمون و به صورت لیوفیلینره ساخته شده و مصرف آن در جوجه های تخمگذار در یکروزگی برابر دستورالعمل موسسه سازنده ضروری و اجباری است.

ب-Rispens vaccine : این نوع واکسن از سویه 988 Rispens- cui و به صورت همراه با سلول که در ازت مایع 196 درجه سانتی گراد نگهداری می شود و در جوجه های یکروزه ما در برابر دستورالعمل موسسه سازنده به مصرف می رسد.

توجه : بنا به پیشنهاد سازمان دامپزشکی کشور واکسن دوگانه و به شکل همراه به سلول در جوجه های یکروزه مادرگوشتی و تخمگذار و جوجه یکروزه تخمگذار تجارتی در کارخانه جوجه کشی می باید مصرف شود .

توجه :

1- آمپول محتوی واکسن در واکسن های همراه با سلول باید در محلول ازت غوطه ور باشد و هیچگاه نباید گذاشت سطح ازت مایع بر اثر تبخیر کاهش پیدا نماید به نحوی که آمپول واکسن خارج از محلول قرار گیرد .

2- واکسن بیماری نیوکاسل

واکسن های بیماری نیوکاسل در ایران به دوشکل زیر به مصرف می رسد:

الف – واکسن های زنده :

از دو نوع B1 و لاسوتا می باشند که هر دو نوع ویروس واکسن بوده از اینرو به علت حساس بودن در حفظ و نگهداری و کاربرد آن باید دقت فراوان مبذول داشت و دقیقا برابر دستورالعمل موسسه سازنده اقدام کرد.

ب – واکسن کشته :

ویروس بکار رفته در این نوع واکسن غالبا B1 ، لاسوتا و 74 بوده و غیر فعال می باشند . مصرف این نوع واکسن متعاقب مصرف واکسن های زنده نیوکاسل در گله های گوشتی ؤ مادر و تخم گذار تجارتی جهت افزایش و یکنواختی عیار آنتی بادی بر علیه بیماری ها بکار میرود .

3- واکسن گامبورو

دو نوع واکسن گامبورو در ایران به مصرف می رسد .

الف – واکسن زنده :

ویروس بکار رفته در ساخت واکسن از نوع Intermedate و مصرف آن در کلیه مناطق و در کلیه گله های پرورشی مرغ برابر دستورالعمل موسسه سازنده واکسن اجباری می باشد . جهت تعیین زمان مطلوب استفاده از این واکسن باید سطح ایمنی مادری ،‌میزان آلودگی منطقه و فارم و حدت ویروس بیماری زای منطقه را در نظر گرفت .

ب – واکسن کشته :

ویروس واکسن غیر فعال می باشد. مصرف این نوع واکسن در گله های مادر قبل از زمان تخمگذاری اجباری می باشد .

4-واکسن بیماری برنشیت عفونی :

دو نوع واکسن برونشیت عفونی در ایران به مصرف می رسد .

الف- ویروس بکار رفته در ساخت واکسن از سویه تخفیف حدت یافته ماساچوست می باشد و به دوشکل :

الف –Masstype- H120strain

که ویروس واکسن تخفیف حدت بیشتری یافته و در سنین اولیه در طیور مصرف می شود .

ب - Masstype- H52strain

که ویروس قوی تر بوده و برای تقویت ایمنی حاصل از واکسن H120 در مرغان مادر و تخمگذار تجارتی مصرف می شود .

در مناطق آلوده توصیه میشود واکسیناسیون در روزهای اول به صورت اسپری با قطرات درشت و یا قطره چشمی انجام گیرد.

ب – واکسن کشته :

ویروس بکاررفته در ساخت واکسن از سویه M41و غیر فعال می باشد (کشته ) مصرف این واکسن در گله های مادر و تخمگذار تجارتی قبل از زمان تخمگذاری ضروری است .

-واکسن بیماری لارنگوتراکئیت عفونی طیور

این واکسن از ویروس تخفیف حدت یافته و به صورت لیوفیلیزه تهیه می شود . مصرف این واکسن در مرغان مادر و تخمگذار تجارتی صرفا در مناطق آلوده (که وجود بیماری در منطقه به اثبات رسیده و با سایقه واکسیناسیون وجود داشته باشد) با توجه به دستور العمل موسسه سازنده واکسن ضروری است .

-واکسن بیماری آبله طیور

این واکسن از ویروس تخفیف حدت یافته و به صورت لیوفیلیزه تهیه می شود . مایه کوبی طیور بر علیه این بیماری در ایران در مناطقی که سابقه بیماری دارند با توجه به دستورالعمل موسسه سازنده واکسن اجباری و ضروری است .

3-واکسن بیماری آنسفالومیلیت طیور

ویروس این واکسن زنده و در جنین تخم مرغ تکثیر یافته و به صورت لیوفیلیزه تهیه می شود مصرف این واکسن در گله های مرغ مادر قبل از تولید و در زمان تولک بری اجباری است .

4-واکسن مذکور حاوی 3-2 سویه باکتری (غیر فعال ) می باشد که برای پیشگیری از بیماری قبل از شروع تخمگذاری در گله بکار می رود .

5-واکسن بیماری سندروم کاهش تولید

واکسن مذکور غیر فعال بوده و جهت پیشگیری از بیماری سندروم کاهش تولید قبل از شروع مرحله تخمگذاری بکار گرفته می شود .

6-واکسن پاستورلوز یا وبای مرغان

واکسن مذکور غیر فعال واکسیناسیون علیه بیماری در مناطق آلوده در اردک – بوقلمون – غاز و مرغ توصیه می شود .

این واکسن توسط موسسه رازی و از سویه بومی پاستورلامولتوسیداتیپ A1 تهیه می شود .

توجه : در حال حاضر واکسن های کشته نیوکاسل 76+ ،EDS+ برونشیت عفونی + گامبورو (چهار گانه ) به صورت مخلوط برای مصرف در مزارع مرغ مادر و مخلوط واکسن های کشته نیوکاسل + برونشیت عفونی ++76 ، EDSبرای مصرف در مزارع پرورش پولت تخمگذار در نظر گرفته شده است .

7-واکسن بیماری کوکسیدیوز طیور

این واکسن حاوی چهار گانه بیماری زایی ایمریا (نکااتریکس – اسرولینا – ماکزیما ) می باشند و به صورت آشامیدنی جهت مصرف در گله های مادر در نظر گرفته شده است .

8-واکسن بیماری آنفلوانزای طیور

این واکسن از سویه های جدا شده در ایران از سروتیپ (H9N2و به شکل غیر فعال و به منظور استفاده در گله های طیور صنعتی ساخته شده است .

نکات ضروری در انجام واکسیناسیون

1-قبل از مصرف واکسن حتما باید از سلامت گله اطمینان حاصل کرد .

2-در روش آشامیدنی لازمست آبخوری ها را با آب فاقد مواد ضدعفونی کاملا شسته و تمیز کرد و تعداد آنها نیز کافی باشد و حتی المقدور تعدادی آبخوری اضافی در نظ گرفته شود .

3-جهت رقیق نمودن واکسن لازمست از آب مقطر ، آب آشامیدنی فاقد اصلاح ، کلر و مواد ضدعفونی کننده دیگر ، آب جوشیده سر شده و یا سرم فیزیولوژی 5/8دصد استفاده کرد و درجه حرارت آب مصرفی می بایستی حدود 23 درجه سانتی گراد در نظر گرفته شود وPHآن در نظر گرفته شود و PH آن برابر 7 باشد .

4-قبل از محلول کردن واکسن طیور را به مدت 4-2 ساعت (بسته به سن و به فصل سال ) تشنه نگهدارید .

5-آب محتوی .اکسن می باید خنک و در عرض دو ساعت توسط طیور آشامیده شود.

6-اضافه کردن شیر خشک (بدون چربی ) به نسبت 5/2-2 گرم در لیتر در آب مصرفی همچنین از شیر معمولی بدون چربی یا کم چربی به نسبت 10-15 درصد می توان استفاده کرد . اضافه کردن شیر سبب حفظ و ماندگاری ویروس واکسن می شود .

7-جهت واکسیناسیون به طریقه قطره چشمی و یا تزریقی نیاز به افراد آموزش دیده و به تعداد کافی می باشد .

8-جهت واکسیناسیون به طریقه آشنایی تجویز واکسن در طول ساعات سردتر روز باید مورد نظر قرار گیرد .

9-واکسن های کشته را قبل از مصرف و در خلال واکسیناسیون بخوبی تکان دهید.

10-سر سوزن مورد استفاده باید تمیز و عاری از آلودگی باشد.

11-فلاکن محتوی واکسن را قبل از مصرف مدتی در درجه حرارت اطاق (20درجه سانتی گراد و 18+ درجه سانتی گراد) نگهداشته سپس اقدام به واکسیناسیون نمایید .

12-در روش اسپری مطمئن باشید که گله مورد نظر عاری از آلودگی مایکوپلاسمایی و سایر بیماری های تنفسی باشد .

روش های معمول واکسیناسیون

1-روش آشامیدنی

2-روش قطره چشمی

3-روش اسپری یا روش آئروسل

4-روش تزریق زیر جلد یا داخل

5-تلقیح در نسوج بال

روش آشامیدنی

روش فوق باید عینا بر طبق دستورالعمل موسسه سازنده واکسن صورت پذیرد بال توجه به دستورالعمل ها و اعمال کلیه شرایطی که باید در این طریقه مایه کوبی در نظر گرفت می توان با استفاده از جدول شماره یک اقدام به رقیق کردن واکسن کرده از معایب این روش دریافت واکسن بطور غیر یکنواخت توسط طیور گله است دز بیشتری و تعدادی دز کمتری را دریافت کنند در این صورت عیار آنتی بادی حاصله در این روش (آشامیدنی ) در گله غیر یکنواخت و امکان آلوده شدن جوجه هایی که دارای عیار آنتی بادی پایین می باشند با ویروس بیماری زا وجود خواهد داشت .

واکسن هایIBDV-NDVILTV-IBV-AEV را می توان به روش فوق بکار برد .

2-روش قطره چشمی

روش فوق باید عینا بر طبق دستورالعمل موسسه سازنده واکسن صورت پذیرد با توجه به دستورالعمل ها عموما مقدار 1000 دز واکسن را در 25 سانتی متر مکعب آب مقطر و یا سرم فیزیولوژی و یا اب جوشیده سرد شده حل کرده و برای 1000قطعه (جوجه- نیمچه –پولت ) بکار می برند . در این روش یک قطره از محلول محتوی واکسن توسط قطره چکان مخصوص در داخل چشم چکانده می شود .

واکسن های NDVILTV-IBDV-IBV-NDVرا می توان به روش فوق بکار برد.

1-روش اسپری و یا روش آئروسل

با توجه به اهمیت و تفاوتهایی که دو روش اسپری و آئروسل با همدیگر دارند یک دستورالعمل کلی در زمینه نحوه ارائه می شود . با روش فوق می توان واکسن های ILTV-IBDV-IBV-NDV را جهت پیشگیری از بیماری های مربوطه بکار گرفت .

2-روش تزریقی

اصولا کلیه واکسن های کشته و تعداد محدودی از واکسن های زنده را می توان با روش تزریقی مورد استفاده قرار داد . از مزایای این روش :

-استفاده از حداکثر عیار آنتی ایمنی بدست آمده و دوام عیار حاصله به مدت طولانی

-وارد کردن مقدار یک دز آنتی ژن مورد نظر به هر قطعه

-یک دست بودن عیار آنتی بادی حاصله در این روش

-کاهش استرس ناشی از مصرف مداوم واکسن های زنده

راه های تزریق

اصولا عضله سینه طیور و زیر جلد ناحیه گردن توصیه می شود .  تزریق واکسن کشته در سطح بالایی دم طیور بکار گرفته شده و همچنین واکسن مارک در 18 روزگی دوران جنینی (در زمان انتقال تخم مرغ نطفه دار از دستگاه ستر به هچر ) مورد استفاده قرار گرفته و با موفقیت همراه بوده است


 
comment نظرات ()
 
تقسیم‌بندی بیماری‌ها بر اساس چرخه زندگی‌
نویسنده : DR.liOn - ساعت ۱۱:٥٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٢ آذر ۱۳۸۸
 

زئونوزهای مستقیم: بیماری یا عفونت از یک میزبان مهره‌دار به میزبان حساس از طریق تماس با عامل بیماری یا به‌وسیله ناقل مکانیکی انتقال می‌یابد و در خلال انتقال عامل بیماری تغییر تکاملی ندارد. مثل هاری و بروسلوز (تب مالت)‌.

سیکلوزئونوزها: بیش از یک نوع میزبان مهره‌دار برای تکمیل چرخه عامل عفونی مورد نیاز است، لیکن به میزبان بی‌مهره نیازی نیست. مثل تنیازیس انسان و اکینو کوکوزیس.

متازئونوزها: انتقال بیماری یا عفونت به وسیله ناقل بی‌مهره صورت می‌گیرد. عامل عفونی در بدن بی‌مهر‌گان تکثیر یا تکامل یافته (یا هر دو مورد) و همیشه پیش از انتقال به میزبان مهره‌دار یک دوره نهفتگی خارجی وجود دارد. مثل طاعون و شیستوزومیازیس.

ساپروزئونوزها: یک نوع میزبان مهره‌دار و یک محل یا مخزن غیرحیوانی دارند که مواد ارگانیک (از جمله مواد غذایی)، خاک و گیاهان مخازن غیرحیوانی هستند. مثل عفونت‌های قارچی.

بیماری‌های مشترک به گروه‌های مختلف براساس نوع عامل بیماری تقسیم می‌شوند که به طور مثال می‌توان موارد زیر را نام برد.

بیماری‌های باکتریایی: سالانه میلیون‌ها نفر در سراسر جهان به بیماری‌های منتقله از راه غذا از قبیل سالمونلا و کمییلوباکتریوز مبتلا می‌شوند که با علائم کلی شامل تب، اسهال، درد شکم و استفراغ و تهوع مشخص می‌شوند.

از سایر بیماری‌های مهم باکتریایی می‌توان شاربن یا سیاه‌ زخم، بروسلوز یا تب مالت سل و مشمشه را نام برد.

در این میان سیاه زخم از جمله بیماری‌های مهمی است که عامل آن باکتری باسیلوس آنتراسیس است که به شکل هاگ بیش از 30 سال در خاک زنده می‌ماند. این بیماری در دام صد درصد کشنده بوده و در انسان به 3 فرم ریوی، پوستی و گوارشی دیده می‌شود. برای پیشگیری از این بیماری در حیوانات، سازمان دامپزشکی کشور دام‌های حساس بویژه گوسفند، بز، گاو، اسب و شتر را علیه این بیماری به طور سالانه واکسینه (مایه‌کوبی) می‌‌کند.

بیماری سل نیز از جمله بیماری‌های مهم قابل انتقال بین انسان و گاو است که عامل بیماری از طریق تماس مستقیم یا مواد آلوده دام مبتلا، به انسان انتقال پیدا می‌کند. انتقال آلودگی در انسان می‌تواند باعث مننژیت، عفونت دستگاه تناسلی، سل پوستی و استخوانی شود.

برای پیشگیری از این بیماری، دام‌های واجد شرایط در دامداری‌های تحت پوشش به طور منظم آزمایش می‌شوند و در صورت مواجهه با دام‌های مشکوک، ضمن حذف و کشتار آنها، اقدامات بهداشتی و قرنطینه‌ای واحد مورد نظر را تقویت می‌کنیم و آزمایش‌ها را در فواصل معینی انجام می‌دهیم تا گله فاقد دام مشکوک شود.

همچنین بیماری بروسلوز یا تب مالت بیماری واگیری است که در گاو، گوسفند، بز و خوک موجب سقط جنین و کاهش تولید می‌شود. این بیماری در بسیاری از نقاط جهان وجود دارد و در انسان به صورت تب مواج، درد مفاصل، عفونت‌های مزمن، درد کمر و... است.

علت اصلی بروز بیماری در انسان تماس مستقیم با دام و ترشحات آلوده دام عفونی و مصرف فرآورده‌های لبنی غیرپاستوریزه بخصوص خامه و پنیر و بستنی غیرپاستوریزه است. اساس شناسایی دام‌های آلوده در ایران استفاده از آزمایش‌های سرمی در کشت جنین سقط شده است که به طور منظم براساس استراتژی‌های تعریف شده سازمان دامپزشکی کشور، دام‌های واجد شرایط آزمایش و دام مشکوک به بروسلوزی شناسایی می‌شود که نسبت به حذف و کشتار آنها اقدام می‌گردد.

از سوی دیگر برای ایجاد ایمنی در دام‌ها و پیشگیری از بیماری در دام‌ها نسبت به واکسیناسیون گاو، گوسفند و بز اقدام می‌شود که نوع واکسن مصرفی و نوع دام و سن دام تعیین‌کننده نوع واکسن مصرفی است.

مشمشه نیز یکی از بیماری‌های مهم قابل انتقال بین انسان و تک‌سمی‌ها مثل اسب است. این بیماری واگیر و عفونی به شکل مزمن یا حاد در تک‌سمی‌ها مطرح است. اکیپ‌های مبارزه با بیماری‌های دامی سازمان دامپزشکی، به طور منظم نسبت به آزمایش اسب‌های مراکز پرورش اسب و باشگاه‌های سوارکاری موجود در کشور اقدام می‌کند که در چند سال گذشته حتی مورد مشکوکی در استان تهران گزارش نشده است.

بیماری‌های انگلی: از بیماری‌های انگلی قابل انتقال بین انسان و حیوان می‌توان کیست هیداتیک یا اکینوکوکوزیس را نام برد که یک عفونت نسجی است و در انسان کیست‌های اولیه‌ای در کبد و ریه‌ها تولید می‌کند. انسان از طریق خوردن سبزیجات و آب آلوده به تخم انگل دفع شده توسط سگ یا تماس مستقیم با این حیوان به بیماری مبتلا می‌شود. از دیگر بیماری‌های این گروه می‌توان به توکسوپلاسموز، لیشمانیوزو مالاریا اشاره کرد.

بیماری‌های ویروسی: از بیماری‌های ویروسی قابل انتقال بین انسان و حیوان بیماری هاری را به عنوان یکی از مخاطره‌آمیز‌ترین بیماری‌‌ها می‌توان نام برد که کشندگی صددرصد دارد و به علت گزش توسط حیوان هار به انسان منتقل می‌شود. از این جمله حیوانات می‌توان به تمامی حیوانات خونگرم و از همه مهم‌تر سگ‌سانان و گربه‌سانان (سگ، گرگ، روباه، شغال، گربه، راکون و...) اشاره کرد.

تخمین‌ زده می‌شود سالانه در سراسر جهان حدود 55 هزار نفر که بیشتر کودک هستند به علت هاری می‌میرند.
از دیگر بیماری‌های نوپدید می‌توان به تب خونریزی‌دهنده کریمه کنگو‌ (cchf) اشاره کرد که بیماری مهلک ویروسی بوده و در آسیا، آفریقا، اروپای شرقی و خاورمیانه اتفاق افتاده که ویروس به وسیله کنه و همچنین در نتیجه تماس با خون یا ترشحات انسان و حیوان مبتلا انتقال می‌یابد.

به همین علت توصیه اکید می‌شود از کشتار دام به هر منظوری بخصوص در اعیاد و ایام سوگواری (در این ایام فرصت‌طلبان از اعتقادات مذهبی مردم سوءاستفاده کرده و دام‌های مریض خود را خارج از چرخه نظارتی و در مراکز غیرمجاز به فروش می‌رسانند) خودداری کنید.

دیگر بیماری نو پدید که توجه جهانیان را به خود جلب کرده است، آنفلوآنزای فوق حاد پرندگان است که با توجه به این که در طیور تا صددرصد می‌تواند تلفات بدهد و در جوامع انسانی نیز مخاطرات غیرقابل جبران به همراه داشته باشد، اهمیت ویژه‌ای در 4 سال اخیر پیدا کرده است تا آنجا که مجامع بهداشتی بین‌المللی مانند oie who و fao به دنبال یافتن راه‌حلی برای مقابله با این بیماری می‌باشند.

این بیماری در حال حاضر آسیای جنوب شرقی، اروپا، خاورمیانه و آفریقا را به مخاطره انداخته و احتمال تغییر ژنتیکی ویروس و ترکیب با ویروس انسانی و انتقال فرد به فرد نیز وجود دارد.

تظاهرات بالینی بیماری در انسان از موارد بدون علامت تا بیماری خفیف به همراه تب، اسهال و استفراغ و گلودرد و در مراحل حاد اختلالات تنفسی، شوک سپتیک و نارسایی‌های کبدی و کلیوی و در مرحله حادتر پنومونی شدید و مرگ متغیر است.


 
comment نظرات ()
 
 



Persian Pet

Powered by Abzarak.com
Powered by
Abzarak.com
Powered by
Abzarak.com